To...คนไม่อ่อนแอ
เหลือเวลาอีกไม่มากเท่าไหร่
สำหรับการเสียใจของใครบางคน
สำหรับหัวใจที่เงียบเหงา...และวันเวลาที่ผ่านไป
มันทำให้คนอย่างฉันรู้ว่า..ตลอดเวลาที่ผ่านมา
มีค่าได้ เพราะมีเธอ
...หนทางที่ผ่านมา..ใกล้จบสิ้นลง
ถ้าถามว่าเสียใจมั้ย...กับเรื่องที่เกิดขึ้น
ตอบว่า"ใช่"
ไม่ได้เสียใจเพราะเสียเวลา
แต่เสียใจ"เพราะเสียเธอ"
และแล้วการเสียน้ำตาก็เกิดขึ้น
ฉันร้องไห้ท่ามกลางความเหงา
และความฝันที่แตกสลาย
"ความหวัง" ก็คือความรู้สึกของคนที่หมดหวัง
คนอย่างฉัน..ไม่มีหวังอะไรอีกแล้ว
เพราะตอนนี้ความหวังที่ฉันปรารถนา...."มันจบสิ้นลงแล้ว"
ในความสับสนก็ได้รับการเฉลยที่กระจ่าง
ว่าฉัน..มันคิดไปเอง
คำตอบที่รู้อยู่แก่ใจ
ก็ได้รับการตอกย้ำอีกครั้ง..."เหงา"อีกแล้ว
บางครั้งศัตรูที่ร้ายกาจ
อาจจะปลอบโยนเราอย่างดี
อย่างฉันก็มี"ความเหงา"เป็นเพื่อน
เป็นเพื่อนแท้...
ฉันเหงาที่สุด..และจะไม่หวังอะไรอีกแล้ว
....ในวันแล้ววันเล่าที่จบลง
กับใครบางคนที่ยังยืนอยู่..ในเมื่อวาน
ฉันรู้ตัวฉันดีว่าวันนี้...ฉันก็ยังไม่ก้าวต่อไป
ผิดกับเธอ..ซึ่งยังเดินต่อไปเรื่อยๆ
และความรู้สึกก็เริ่มเลือนหายไป
ทำไม?บางครั้งคนเราถึงยอมโง่
เพียงเพราะ"รัก"คำเดียว
ถึงรู้ดี..ว่าต่อให้พยายามซะแค่ไหน
....ก็ไม่มีประโยชน์....
เรายังจมอยู่ในอดีต..ในขณะที่เขามีอนาคต
เรายังคงทนเดียวดายกับเรื่องความหลัง
ในขณะที่เขา..มีเรื่องของวันใหม่
เราเจ็บปวดกับความรักโง่ๆๆ
ก็แค่ความผิดพลาดของเธอที่ทำลงไป
ในวันนี้..ถึงจะรู้ดีทุกๆอย่าง
แต่เรากลับทำอะไรไม่ได้เลย
...ก็แค่รอให้เวลามันหมดไป
พร้อมๆกับตัวเรา..ที่ค่อยๆก้าวออกมาจากอดีต
สักวันนึงเราคงทำได้..
แม้จะรู้ตัวดีว่า..
"การลืมเธอ...มันไม่ง่ายเลย"....ก็ตาม

-
ของของคนอื่น - FAHRENHEIT

-